معنای مينك
مينك
فرهنگ فارسی برهان قاطع , ص885) 
فرهنگ مجمع الفرس , ج3 , ص1333)
لغت نامه دهخدا , ج2 , ص2893)
فرهنگ نفیسی , ج5 , ص3628)
فرهنگ قواس , ص57)
مداخل هم موضوع مينك
گونۀ چهارم در نام كشت ها و غلهها و مانند آن
مرزو [مَ],شوميز,پوژن [ژَ],آسه [سَ/سِ],زوهمند,گواليده [گُ دَ/دِ],هكرى [ hokri ],شنگرف [شَ گَ],سيك [ sik ],كركن [كَ كَ/كَ كُ],بشك [بَ],كويسه,تكژ [تَ كَ/كُ/كِ],گرنج [گُ رَ/رِ],سنگ [سَ],كركر [كِ كِ],دسمر [ dasmar ],شاخل [خُ/خَ/خِ],گاورس,غوژه [ quje ],كنوزه,بَنُو [بَ],بنوان,كليك [كُ لْ یَ],پرچين [پَ],جاوزد [وَ],كستره,شخلى [شَ],كرته [كِ تَ/تِ],كاكل [كَ],ساسر [سُ],كرتك [كُ تَ],سرند [سِ رِ],نويچ,دوخ [ dux ],وزغ,سيلك [لَ/لُ],كشاخل [كُ خَ/خُ],كريج(فرهنگ قواس , ج1 , ص54)